برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
درخت سپیداری تنومند
که موریانه زده
از درون پر از حفره های عمیق است
چقدر شبیه ست به من ..!
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
ای کاش پشتِ انبوهِ غصه های خاک خورده
زنی بود
نشسته کنار پنجره های انتظار
و تا انتهای کوچه
چشم به راه مرد مسافری بود
که قرار است بزودی برگردد
تا در سرمای شبهای طولانی
آغوشی گرم را جستجو کند
و ای کاش خاطره های پیوستن
از هجوم هیچ رویایی نمیترسید
تا عشق عریان شود.
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی